باران تند و کج کج می بارد.دود سیگار در هوا می پیچد و تو اگر بدانی!.از در وارد شدی و سیخ سیخ من را نگاه می کنی.مثل موش آب کشیده شدی و انتظاری هم جز این نیست.گفتم که.باران تند و کج کج می بارد.از دیدنت در این وضع هم نمی شود لذت نبرد.آرایش ملایمت از خیسی باران مالیده شده به سر و صورتت.رژ صورتی ملیحی که دم ظهر مالیده بودی به لب های قلوه ایت و رفته بودی،دیگر اثری ازش دیده نمی شود.هیچ می دانی؟......تو هنگام بارش باران زیباترین موجود روی زمینی......

حیفم آمد بعد از این همه وقت دو سه خطی از آخرین ساخته بهرام بیضایی ننویسم.کاری که فوق العاده مظلوم واقع شد و مخاطب سینمای امروز ما_که روز به روز لمپن تر می شود_خیلی به تماشای این فیلم ترقیب نشد.فیلمی که ساختاری قوی و محکم داشت و بعد از مدت ها تماشاگر را غرق در لذت می کرد.کارگردانی فوق العاده قوی در کنار یک فیلمنامه با داستانی جذاب(البته نه به جذابی سگ کشی).....دارم اینا رو واسه کی می نویسم؟!....حکما از اون همه لمپنی که به تماشای اخراجی های2(سخیف ترین فیلم تاریخ سینمای ایران) رفتند،به یک تناسب مشخص در دنیای وبلاگستان هم هستند دیگر!...همان هایی که وقتی همه خوابیم را فقط به یک دلیل دوست دارند(سینمایش خفن تاریک بود.....ما هم یک حال تپلی بردیم!)

نگاهش کردم.....دست هایش را که به شکل دلنشینی روی سینه اش گذاشته بود صاف کردم.....موهایش را مرتب کردم.....برای آخرین بار به چشمهای تیله ای جادویی اش نگاه کردم و برای آخرین بار عشق را در چشمهایش دیدم.....لب های سرد و بی جانش را به گرمی بوسیدم و ...... خداحافظ مظهر زیبایی و عشق....